Drogi Użytkowniku,

Potrzebujemy Twojej świadomej zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych przechowywanych w plikach cookies. Wymaga tego od nas Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r (RODO) wchodzące w życie już 25 maja 2018 roku. Dzięki wprowadzonym zmianom będziemy jeszcze lepiej chronili Twoje dane osobowe! Poniżej wszystkie niezbędne informacje.

Administratorem danych jest Fundacja Wsparcia Rolnika Polska Ziemia z siedzibą w Warszawie przy ulicy Kolejowej 45/135, 01-210 (KRS: 0000500475)
PODMIOTY, KTÓRYM POWIERZONO PRZETWARZANIE
Zaufani partnerzy – tutaj lista

Wyrażam zgodę na przechowywanie na urządzeniu, z którego korzystam tzw. plików cookies. Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych i innych parametrów zapisywanych w plikach cookies, pozostawianych w trakcie przeglądania stron i serwisów internetowych, w celach analitycznych oraz w celach marketingowych (łącznie z profilowaniem) przez Fundację Wsparcia Rolnika Polska Ziemia i jej zaufanych partnerów.
Przetwarzanie danych osobowych odbywa się na podstawie art. 6 RODO, a jego cele to:
1. Tworzenie statystyk i dopasowanie treści stron do preferencji Użytkownika
2. Marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
3. Wykrywanie botów i nadużyć
4. Świadczenie usług drogą elektroniczną

PODSTAWY PRAWNE:

1. Świadczenie usług drogą elektroniczną – brak możliwości świadczenia usługi bez niezbędnych danych
2. Marketing, w tym profilowanie i cele analityczne – zgoda Użytkownika
3. Pozostałe – uzasadniony prawnie interes administratora danych
Podanie moich danych osobowych jest dobrowolne a podstawą ich przetwarzania jest moja zgoda. Odbiorcami danych są Google Analytics, Google Ads, Facebook, Twitter, Instagram, Youtube, Freshmail, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.
Moje dane osobowe będą przechowywane przez okres 5 lat do czasu wykorzystania możliwości marketingowych i analizy danych potrzebnych do prowadzenia działalności gospodarczej lub do odwołania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej wycofaniem.

Jestem świadomy swoich praw:

1. Mam prawo do wycofania się z tej zgody w dowolnym terminie, a moje dane osobowe będą przetwarzane do czasu jej odwołania.
2. Mam prawo dostępu do moich danych osobowych
3. Mam prawo skorygowania niepoprawnych danych
4. Mam prawo do usunięcia informacji
5. Mam prawo do ograniczenia przetwarzania danych
6. Mam prawo do wniesienia skargi do organu nadzorującego, tj. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych
7. Mam prawo do przenoszenia danych


Dane są wykorzystywane do profilowania marketingu za pomocą narzędzi Google Analytics, Facebook. W sytuacji wniesienia sprzeciwu wobec profilowania – prosimy skorzystać z ustawień przeglądarki.
Brak wyrażenia zgody uniemożliwi lub ograniczy dostęp do usług fundacji, może też wpłynąć na niektóre funkcjonalności strony.
Więcej o zasadach przetwarzania danych w „Polityce prywatności”

Swoją wcześniej wydana zgode możesz cofnąć klikając przycisk u dołu strony "Cofnij zgodę"
niedziela
| 17 czerwca 2018

Za obronę kobiety zostali skazani na śmierć. Ludowe Wojsko Polskie kontra Armia Czerwona

Oliver Pochwat: | 29 stycznia 2018
Armia Czerwona

Po zakończeniu II wojny światowej na terytorium Polski zaroiło się od żołnierzy Armii Czerwonej. Epidemia czerwonej zarazy, mimo iż przebywała na terenie państwa polskiego, nie podlegała polskim władzom ani jurysdykcji polskich sądów. Robiła co jej się podobało. Armia Czerwonaczując bezkarność, dopuszczała się licznych kradzieży oraz gwałtów, terroryzując cywili.

27 maja 1947 roku Feliks Lis, zawodowy krawiec jechał pociągiem z Poznania do Lipna Nowego na trasie Poznań-Leszno. W przedziale jechało z nim kilku sowietów razem z kobietą, Zofią Rojuk. Przestraszona kobieta wyszeptała do Feliksa Lisa prośbę o pomoc. Kobieta została sprzedana razem z dzieckiem ruskim za butelkę wódki. Rosjanie zostawili dziecko na stacji kolejowej i ją wieźli do jednostki wojskowej. Zaniepokojony Feliks poinformował o tym szokującym fakcje obsługę pociągu i dyżurnego ruchu na stacji Poznań Dębiec. Konduktorzy i Funkcjonariusze Straży Ochrony Kolei próbowali bezskutecznie przekonać czerwonych do uwolnienia kobiety.

W tej sytuacji kolejarze zawiadomili stację w Lesznie. Pociąg zatrzymał się na stacji o godzinie 00:30 28 maja 1947 roku. W Lesznie interwencje wobec Rosjan podjął milicjant Zygmunt Handke. Pijana soldateska wycelowała w niego broń, a oficer zagroził rozstrzelaniem. W obliczu zagrożenia Handke zawiadomił oddział alarmowy Ludowego Wojska Polskiego. Przybyli żołnierze w sile plutonu pod dowództwem podporucznika Przerwy i zabezpieczyli dworzec kolejowy. Dowodzący oddziałem udał się na rozmowę z dowódcą Rosjan, kapitanem Sokołowem. Od tego momentu relacje świadków oraz polskich i radzieckich żołnierzy są rozbieżne. Sowieci twierdzili, że Wojsko Polskie otworzyło ogień do śpiących Rosjan. Wersja ta została później oficjalnie przyjęta w śledztwiemimo, że przeczyły jej zeznania świadków.

Prawdopodobny przebieg wydarzeń wyglądał następująco. Podczas nieobecności dowódców czerwonoarmiści próbowali wydostać się z dworca. Polscy żołnierze zagrodzili im drogę, co doprowadziło do sprzeczki, a następnie do wymiany ognia. Dzięki dobremu wyszkoleniu i przygotowaniu do akcji, potyczka zakończyła się zwycięstwem Ludowego Wojska Polskiego. W starciu zginął szeregowy Michajłow. Major Kudriawcow i kapitan Wachnij odnieśli ciężkie rany i zmarli w szpitalu. Pięciu inny żołnierzy radzieckich odniosło niewielkie rany. Konsekwencją tego starcia był ustawiony proces sądowy. Przewodniczącym składu wojskowego sądu doraźnego był podpułkownik Franciszek Szeliński a oskarżycielem major Maksymilian Lityński. Przed oblicze sądu postawiono ppor. Jerzego Przerwę, Kaprala Wiesława Warwańskiego, kanoniera Władysława Łabuzę i kanoniera Stanisława Staruchę.

Proces odbył się z pogwałceniem zasad uczciwego procesu. Nie przesłuchano Zofii Rojuk, zignorowano zeznania świadków, zignorowano ekspertyzę rusznikarską. Przyjęto, że wszyscy z oskarżonych dopuścili się zamachu na żołnierzy radzieckich. W procesie skazano na śmierć Jerzego Przerwę oraz trzech żołnierzy z jego plutonu: kanoniera Władysława Łabuzę, kaprala Wiesława Warwasińskiego i kanoniera Stanisława Stachurę. Kanonier Tadeusz Nowicki z oddziału wojska i milicjant Zygmunt Handke otrzymali wyroki 10 lat więzienia. Feliks Lis został skazany na 12 lat więzienia. Wyroki uprawomocniły się po 4 dniach. Skazani wystosowali prośby o ułaskawienie do Bolesława Bieruta. Ten skorzystał z prawa łaski jedynie w stosunku do Stanisława Stachury i Tadeusza Nowickiego. Bohaterowie z dworca w Lesznie zostali rozstrzelani 15 czerwca 1947 roku.

 

Oliver Pochwat

Fot. Facebook Kurjer Historyczny


Zobacz więcej z kategorii: Polska | Świat | Gospodarka | Opinie | Bez komentarza | wSensie.tv
wSensie.pl to polski portal internetowy, którego celem jest dostarczanie Czytelnikom najwyższej jakości informacji i opinii. Na naszych stronach znajdą Państwo najważniejsze informacje ze świata polityki i gospodarki, liczne wywiady i komentarze oraz wideo. 2018 Copyright wSensie.pl
Zgodnie z rozporzadzeniem możesz cofnąć zgode którą wcześniej nam dałeś. Jednak uprzedzamy że portal może przestać działać poprawnie. Cofnij zgodę.